Ładowanie legend...
Zagnańsk - Dąb Bartek

Dawno, dawno temu, gdy Polska umacniała się jako młode królestwo, wydarzyło się coś niezwykłego. Gdy Bolesław Chrobry został koronowany na pierwszego króla Polski, z nieba zstąpił anioł, któremu Bóg powierzył opiekę nad naszym krajem. Przybył do króla i podarował mu maleńki, zielony żołądź.
– To nie jest zwykły żołądź – powiedział. – Posadź go w ziemi, a wyrośnie z niego drzewo, jakiego jeszcze nie widziano. Dopóki będzie żyło, dopóty będzie żyła Polska. Wszystko, co spotka jej mieszkańców – radość i smutek, zwycięstwo i niebezpieczeństwo – pozostawi ślad na jego konarach.
Bolesław przyjął niezwykły dar i postanowił zasadzić żołądź w Górach Świętokrzyskich, które często odwiedzał podczas swoich wypraw. Wśród pradawnych lasów znalazł miejsce, gdzie ziemia była żyzna, a nad górami unosiła się tajemnicza mgła. Własnymi rękami posadził nasionko i pobłogosławił je w imię Polski.
Z małego żołędzia wyrósł potężny dąb. Król nazwał go Bartkiem i otoczył szczególną opieką. Zrozumiał jednak, że nawet najpotężniejsze drzewo potrzebuje pamięci ludzi, aby jego siła mogła trwać przez wieki. Nakazał więc opowiadać historię niezwykłego dębu kolejnym pokoleniom.
Dąb rósł, a pod jego konarami przemijały wieki. Odwiedzali go władcy, wojownicy i zwykli mieszkańcy. Według legendy Bartek rósł i nabierał sił wraz z Polską. Gdy ojczyźnie wiodło się dobrze, jego konary stawały się potężniejsze. Kiedy nad krajem pojawiało się niebezpieczeństwo, na drzewie miały pojawiać się tajemnicze znaki ostrzegające ludzi przed nieszczęściem.
Tak Bartek stał się czymś więcej niż starym drzewem. Stał się strażnikiem pamięci o początkach polskiego królestwa i symbolem trwałości ojczyzny. A legenda mówi, że dopóki kolejne pokolenia będą o nim pamiętać i opowiadać jego historię, dopóty w jego potężnych konarach będzie mieszkać duch polskiej ziemi.
Nawiązuje do dawnej tradycji świętokrzyskiej łączącej Bolesława Chrobrego z Łysą Górą i okolicami Kielc. W opracowaniu Józefa Birkenmajera „Legenda łysogórska o Bolesławie Chrobrym” opisano średniowieczne podania, według których król przebywał w puszczy świętokrzyskiej podczas łowów, a jego losy związano z Łysą Górą i fundacją klasztoru. Na tej tradycji oparto baśniową opowieść o żołędziu, który po koronacji Chrobry miał zasadzić w Górach Świętokrzyskich jako symbol siły i trwałości Polski.
