Ładowanie legend...

Legenda o Księciu Leszku Czarnym

Szlak Legend
Papirus góra
Strona główna Legendy Świętokrzyskie Legenda o Księciu Leszku Czarnym

Legenda o Księciu Leszku Czarnym

Łączna - Zalew w Jaśle

Legenda o Księciu Leszku Czarnym

W 2 poł. XIII wieku tereny dzisiejszego województwa świętokrzyskiego porastała rozległa Puszcza Świętokrzyska.

Pewnego dnia na łowy wyruszył książę krakowski Leszek Czarny. Znany z odwagi i zamiłowania do polowań. Tym razem jednak leśne ostępy okazały się zdradliwe. Po całym dniu tropienia zwierzyny książęcy orszak stracił orientację i zszedł ze szlaku. Zapadający zmrok, zmęczenie i głód coraz bardziej dawały się we znaki. Myśliwi niepewni swojej drogi, zaczęli obawiać się, że nie powrócą do Sandomierza.

Słońce powoli znikało za horyzontem, gdy Leszek Czarny usłyszał dochodzący z oddali szum wody. Myśliwi przedzierali się przez gęste zarośla, aż w końcu ich oczom ukazała się wartka rzeka – dzisiejsza Kamionka, którą dawniej nazywano Łączną.

Nad jej brzegiem znajdowała się niewielka polana. Tuż przy niej liczne stado bobrów pracowicie wznosiło swoje żeremia i umacniało tamy. Widok ten zachwycił księcia. Postanowił więc zatrzymać się tutaj na noc.

Myśliwi rozbili obóz nad rzeką. Czerpiąc z niej czystą wodę i odpoczywając na zielonych łąkach, szybko odzyskali siły. Kiedy następnego ranka wyruszyli w dalszą drogę, książęce ogary bez trudu podjęły trop i poprowadziły orszak ku bezpiecznemu traktowi.

Ocalenie z ostępów miało pozostać w pamięci Leszka Czarnego. Według miejscowej tradycji książę, oczarowany pięknem napotkanego miejsca, miał w 1260 roku wydać specjalny dokument. Na jego mocy okoliczne lasy przekazano pod opiekę cystersów z pobliskiego Wąchocka.

Z czasem okolice książęcego obozowiska zaczęli zasiedlać drwale, smolarze i myśliwi. Powstająca osada rozwijała się nad rzeką, która stanowiła dla jej mieszkańców źródło wody, pożywienia i naturalne połączenie z dalszymi terenami. Zarówno osadę, jak i przepływającą przez nią rzekę zaczęto nazywać Łączną.

Geneza legendy

Legenda o księciu Leszku Czarnym i bobrach w rzece Kamionce nawiązuje do autentycznego dokumentu z 1260 roku, wystawionego przez księcia dla cystersów z Wąchocka. Przyznawał on zakonnikom prawo połowu bobrów na rzece Kamionce, zwanej wówczas Łączną. Wydarzenie to stało się źródłem miejscowej tradycji, łączącej postać piastowskiego księcia z historią dzisiejszej Łącznej. Leszek Czarny, syn Kazimierza Kujawskiego i wnuk Konrada Mazowieckiego, był jednym z najważniejszych książąt piastowskich XIII wieku. Jego matką była Konstancja, córka Henryka Pobożnego Dokument z 1260 roku jest najstarszym źródłem związanym z nazwą Łączna i stanowi ważny element historycznej tożsamości mieszkańców gminy.

Legenda o Księciu Leszku Czarnym

Szlak legend

Mapa

Ciekawe miejsca

Papirus dół